وبلاگ اشعار مهرداد خالدی

وبلاگی برای بهترین اشعار که خوانده ام و اشعاری که نوشته ام

وبلاگ اشعار مهرداد خالدی

وبلاگی برای بهترین اشعار که خوانده ام و اشعاری که نوشته ام

دوباره


تاج خاطرات را دوباره
بر سر تب دارم می نهم
به امید گم شدن حرارت 
در سرمای تاریک شب
با مهر آسمان درونم
به تلخی دردناکی می سوزم
میان نوازش های لطیف باد
همراه برگ های رقصان
در قطره های گرم متحرک
با ساز خنیاگران شاخ دار
همراه سوسوی ساکت چراغ
زیر سایه ستارگان می رقصم
شکوفه های دلتنگی را دوباره
با چشمانی لرزان می بویم
 شعله بی صدای بوسه هایم را
در آب بیدادگر فراق، خاموش می کنم
وزیر چهره مه گرفته مهتاب ، دوباره
با شبنم های گرم ، هم مسیر می شوم

نظرات 1 + ارسال نظر
پویا زرین منش یکشنبه 3 اسفند 1399 ساعت 08:11 http://poyazarenmanesh.blogfa.com

سلام. آقا مهرداد. ببخشید که مزاحم شدم. می خواستم شما کمی به من مشاوره دهید.
من مدتی است که شعر می نویسم. آیا شعر کمکی به یک داستان نویس می کند یا فقط وقت گیر است؟ آنقدری نیستند که یه روزی چاپ شوند و اینکه خودم هم نمی خواهم چاپ شوند و فقط می خواهم در وب منتشر کنم.
از نظر شما شعر را جدی تر پیش گیرم یا خیر؟
با تشکر

سلام
میان شعرنوشتن و داستان نویسی تفاوت زیادی وجود داره و نمیشه گفت با شعر نوشتن به مهارت و خلاقیت داستانی اضافه می کنیم، حداقل به اندازه خود داستان نوشتن نمیتونه کمک کنه.
ولی ایندو تا بی ربط بهم نیستن و توانایی بازی با کلمات که تو شعر هست،خیلی از نظر ادبی به نوشتن یک داستان یا بهتر بگم یک شاهکار داستانی کمک میکنه و همیشه آثاری از شعرو میشه تو شاهکار های ادبی جهان دید
در واقع شعر وداستان در زیر گروه ادبیات از هم جدا نشدنین همونطور که شاعرای بزرگ مثل فروغ فرخزاد داستان هم نوشتن یا نویسنده های بزرگ مثل ویلیام شکسپیر شعر هم نوشتن.
شعر نوشتن هم اصلن وقت گیر نیست
در حقیقت شعر وسیله ای برای بیان احساساته و در زمانهای خاصی سراغ آدم میاد
مثلن من وقتی که ناراحتم به جای خیلی کارای دیگه میشینم و شعر میگم و از بهترین راه احساساتم رو تخلیه میکنم ، یا برای تخلیه روحی و خوب شدن حالم میشینم شعر میخونم، پس از نظر من شعر وقت گیر نیست. برای همینم هست که بنظرم یک شاعر به جای استعداد باید ذوق و قریحه شاعری داشته باشه.
به هر حال سوال شما چند کتاب پاسخ داره و امیدوارم تو این جملات قصار کمکتون کرده باشم.
این خیلی خوبه که میشنوم شعر هم مینویسین.
کسی هم کع ذوق شاعری داره برای خودشو ر‌وحش مجبوره بنویسه و اصلن هم به فکر چاپ کتاب و انتشار و فروش و اینها نیست واقعن
و همچین آدمی حتی اگرم حالا نخواد در آینده در دام قریحه شعریش میفته پس نگران نباش و هروقت واقعن نیاز داشتی خودت سمتش میری، حتی اگه چند سال دیگه باشه.
حال بسته به انتخاب خودتون میتونین انتخاب کنین که با شرایطی که کسی هم شعرتونه نمیخونه و تو جایی هم چاپ نمیشه و هیچ سود مالی ای هم نداره حاضری بخاطر روحت شعرو جدی ادمه بدی یانه؟؟

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد